23 Nisan geldiğinde hepimizin içi biraz yumuşar. Sokaklarda bayraklar, okullarda gösteriler, çocukların yüzünde o tanıdık heyecan… 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı, sadece bir bayram değil aslında; çocuklara ne kadar güvendiğimizi hatırladığımız özel bir gün.
Peki hiç düşündük mü…
Bu özel günde çocuklarımıza gerçekten ne hediye ediyoruz?
Evet, oyuncaklar güzel. Yeni bir bisiklet, sevdiği bir oyun, rengârenk kıyafetler… Hepsi çocukları mutlu eder. Ama bir de görünmeyen hediyeler var. Ömür boyu onlarla kalan, hayatlarını şekillendiren hediyeler…
Mesela girişimci bir bakış açısı.
Kulağa biraz büyük bir kavram gibi gelebilir. Ama aslında çok basit bir şeyden bahsediyoruz:
Bir çocuğun “Bunu daha iyi nasıl yapabilirim?” diye düşünmesi.
Girişimcilik dediğimiz şey; illa şirket kurmak, para kazanmak değil. Bir sorunu fark etmek, çözüm bulmak ve denemek… Hepsi bu.
Ve işin güzel tarafı şu:
Çocuklar aslında buna zaten yatkın.
Bir kutudan oyuncak yapan, bozulan bir şeyi tamir etmeye çalışan, kendi oyununu icat eden çocuk… İşte tam olarak girişimci bir zihnin küçük bir yansıması.
Ama bazen biz fark etmeden bu kıvılcımı söndürebiliyoruz.
“Elleme, bozulur.”
“Öyle olmaz, ben göstereyim.”
“Saçmalama.”
Tanıdık geliyor mu?
Oysa belki de o an, çocuğumuzun aklında yepyeni bir fikir doğuyordu.
Bu yüzden belki de bu 23 Nisan’da kendimize küçük bir söz verelim:
Her şeyi biz çözmeyelim.
Bırakalım biraz da onlar düşünsün.
Bırakalım yanlış yapsınlar.
Bırakalım denesinler.
Onlara sadece şu soruyu soralım:
“Sen olsan ne yapardın?”
İnanın, verecekleri cevaplar sizi şaşırtabilir.
Bir de şu var…
Çocuklar en çok ne zaman öğrenir biliyor musunuz?
Kendilerini ciddiye alınmış hissettiklerinde.
Onların fikrine gerçekten kulak verdiğinizde, gözlerinin içi parlar. Çünkü o anda şunu hissederler:
“Benim düşüncem önemli.”
İşte girişimciliğin temeli tam da burada başlar.
Belki sizin çocuğunuz bir gün bir şirket kuracak.
Belki bir icat yapacak.
Belki de sadece hayatındaki sorunlara farklı çözümler bulan, güçlü bir birey olacak.
Aslında hepsi aynı şeyin farklı halleri.
Bu 23 Nisan’da oyuncak almayın demiyorum. Elbette alın. Ama yanına küçük bir şey daha ekleyin:
Biraz özgürlük,
biraz güven,
biraz da “sen yapabilirsin” duygusu…
Çünkü en değerli hediye, bir çocuğun kendine inanmayı öğrenmesidir.
Ve kim bilir…
Belki de geleceği değiştirecek fikir, şu an sizin evinizde, küçük bir zihinde büyüyordur.
Fikri HANGÜL
